Van ‘schuulke’ tot basisschool Sint-Jan

In 1950 startte de woningbouwvereniging Kleine Landeigendom met de bouw van nieuwe huizen. De jonge gezinnen die er kwamen schuulkewonen,  moesten met hun kinderen naar de scholen over het kanaal. Ze gingen dan ook snel druk uitoefenen op de parochiepriesters en het bestuur van de parochieschool in het dorp, om tenminste de vestiging van een wijkschooltje in hun buurt te verkrijgen.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog ontstond een bescheiden, houten chalet, dat onderdak bood aan twee klaslokalen. Buiten werden drie toiletten en het kolenkot geïnstalleerd. Eerwaarde Zuster Lambertio startte met 20 leerlingen in het eerste kleuterklasje. Er was weinig comfort, maar de ouders waren blij met een kleuterschooltje in hun wijk.

In september 1956 startte men met het logisch verlengstuk van de kleuterschool: een eerste leerjaar. Voor het eerst werd een mannelijke leerkracht in het personeelsbestand ingeschreven: meester Maurice Hermans.

personeelTweede start 

De eerste schooldag in september was het klaslokaaltje nog leeg. Met mondjesmaat werd meubilair aangedragen. Alles werd in andere klassen verzameld en naar het schooltje gebracht. De meester werkte uren na de school aan het vervaardigen van ‘aanschouwingsmateriaal’. Voor meester en leerlingen bleven de middelen eenvoudig. Misschien juist daarom werd het een gezellige sfeer die de leerlingen tot op vandaag in goede herinneringen bewaren.

Het schooltje breidde uit; een logisch gevolg, want de wijk bleef groeien. Met behulp van de Kerkfabriek van Sint-Willibrordus werden een kapel, een sacristie en twee nieuwe lokalen gebouwd. De school heette nu, naast de Sint-Janskapel, ook Sint-Jansschool. Met 2 kleuterklassen, één eerste, één tweede en één derde graadsklas, stond er een volledige school. Er waren nu een vijftal leerkrachten, maar elk jaar opnieuw was het ongerust uitkijken naar het noodzakelijke leerlingenaantal.

Grote veranderingen

De jaren negentig kondigden zich aan met grote vernieuwingen. Dat deze onderkomens niet ontsnapten aan de tand des tijds, werd steeds duidelijker. Een nieuwbouw werd gepland. De kapel werd verplaatst, de oude kleuterklasjes verdwenen en maakten plaats voor een modern gebouw.

Tal van leerkrachten maakten reeds deel uit van het personeel. Sommigen bleven niet zo lang, anderen werkten hun hele carrière af aan de Bloemenlaan, steeds met hart en ziel. Sinds 1990 is de leiding in handen van directeur Jan Pelssers, tegenwoordig bijgestaan door directeur Bart Vanhengel.

Op deze link zie je enkele foto’s uit de ‘iets oudere doos’.

Met dank aan juf Irène voor de foto’s en juf Marie-Jeanne voor de tekst.